Hij stelt zich hierbij aan u voor!

“The Nature here is so pure, super white snow! We have 8 months of snow a year and every month is so special,I get a lot of inspiration from working outdoors as a guide in the forest, snow, ice, shades of light (northern lights) and recreate it in my ceramics.

What strikes me most in winter time? Possibly the midwinter twilight, Northernlights & quietness and the arrival of the spring light when the sun heats your frozen face and you know that another winter has been conquered. How close we are to the nature and far away from the busy city lifestyle. I didn’t really plan to settle down in Lapland,it’s a sort of mystical place where time and years fly past and you stand still.

Now its great I can work outside and play in the snow and even get rewarded for it!”

Bekijk de website www.chriswhiteceramics.com voor meer informatie!

nijwening

Gregor

Wij overwegen om 22 januari een reis naar de Scandic Luosto bungalows te boeken. We weten dat het dan niet lang licht is en we hebben even naar de maanstand gekeken: er is dan geen maan. Hoeveel scheelt dat en in hoeverre is het dan beter om 6 februari te gaan (als er volle maan is)?

Nog een paar andere vragen:

- bij de reis kun je gebruik maken van thermo-overall, handschoenen, sneeuwlaarzen etc. Is dit kleding die je over je eigen skikleding doet of ter vervanging van?
- er staat dat in de bungalows stapelbedden zijn. Zijn er ook twee-persoonsbedden?
- het liefst maken we zelfstandig uitgebreide wandelingen op sneeuwschoenen. Hoeveel kost de huur van sneeuwschoenen en zijn er routes beschikbaar?

Alvast bedankt voor de reacties!

Met vriendelijke groet,

Liesbeth

Februari a.s. gaan we een week naar Salla… superveel zin in! Maar nu twijfel ik heel erg of ik mijn spiegelreflex camera mee ga nemen of mijn compact camera. Ik ben nog niet erg ervaren met mijn spiegelreflex en ik zie een beetje op tegen het verwisselen van de lenzen (vooral buiten in de kou), condens, andere instellingen (witbalans – sneeuw)enzv….En ook het meenemen van de camera+lenzen bij de safari’s. Wat zijn de ervaringen met compact camera fotograferen (vooral licht op de foto’s) en spiegelreflexen? Wat adviseren jullie?

Alvast bedankt!

Emmy de Jong

Annemarie

‘Ik was zeven jaar niet weggeweest, geen vakantie voor mij. Ik had geen zin ook. Zelfs een weekendje Volendam leek me al vreselijk’, zegt Goya. In 2004 werd bij toeval een non-Hodgkinlymfoom geconstateerd. Ze werd met een acute blindedarmontsteking opgenomen in het ziekenhuis. Uit het lichamelijk onderzoek dat volgde vleek dat ze nog iets veel ernstigers onder de leden had. ‘Omdat ik een vrij goede conditie had, en mantelcellymfoom vrij weinig voorkomt op relatief jonge leeftij, werd ik direct opgenomen in een HOVON-studie. Het behandelplan was: drie CHOP-kuren en daarna een autologe stamceltransplantatie. Twee jaar later kwam het lymfoom weer terug, en ik kreeg zowat alle behandelingen die er maar waren.’
Geboekt

De laatste stap was een allogene stamceltransplantatie. ‘Een zware behandeling, maar ik had geen keus. Dat was in 2009. Het ging daarna een jaar heel slecht met me. Ik ben tot vier keer toe opgenomen in het ziekenhuis, met ontstekingen en zelfs een darmperforatie. Ik slikte kilo’s medicijnen, had huid- en gewrichtsklachten’, zegt Goya.

En opeens, na een jaar, ging het beter. Eind vorig jaar mocht ze haar medicijnen afbouwen. Haar arts suggereerde dat ze maar eens iets leuks moest gaan doen. Ze slikte geen medicijnen meer, haar bloedwaarden waren goed. Dit was het moment. ‘Ik ging al jaren mijn huis amper uit, ik voelde me daar veilig. Mijn gewrichten deden nog veel pijn. Toch wilde ik al heel lang naar Lapland. Ik wilde wachten tot de kinderen iets groter zouden zijn. Net voordat ik ziek werd, speelde ik al eens met de gedachte dat nu het moment was. Maar dat idee had ik allang van me afgezet.’

De arts vond het een geweldig idee om naar Lapland te gaan. Finland is een schoon land met heel goede medische voorzieningen. Ideaal voor Goya om naartoe op reis te gaan. ‘En toe besloot ik: ik moet het gewoon doen! Op dat moment kwam er een soort rust over me heen. Ik heb meteen geboekt, voor mezelf en mijn twee zoons van 18 en 21 jaar. Mijn man geeft niets om sneeuw en kou. Hij moedigde me wel aan om met de kinderen op reis te gaan. Ik kon het thuisfront, inclusief onze hond, veilig en verzorgd bij hem achterlaten.’

In de wildernis
Een grondige voorbereiding is volgens Goya wel noodzakelijk. Allereerst twee series vaccinaties, vanwege de allogene stamceltransplantatie. Daarna het zoeken van een geschikte locatie. Dichtbij een grote stad, met een goed ziekenhuis. Schone accommodatie met een 24-uurs receptie voor noodgevallen. Een rustig programma en niet te vergeten de koortsthermometer mee in de koffer.

In februari was het zover. Doornerveus vertrok Goya met haar kinderen naar Rovaniemi, de hoofdstad van Lapland, pal op de poolcirkel. ‘Het was in één woord geweldig. Ik heb me in zes jaar niet zo goed gevoeld. Zowel geestelijk als lichamelijk. Ik heb daar geen dag pijn gehad in mijn gewrichten. Dat klinkt wat ongeloofwaardig, maar ik had geen pijn omdat de lucht daar zo droog is. Ik kon ook lekker doorademen, dat heb ik thuis niet. En de natuur. Die was waanzinnig. We zaten midden in de bossen, midden in de wildernis.

Een huskytocht, sneeuwscootertocht, rendiersafari, we hebben het allemaal gedaan. En het noorderlicht, daar kwam ik voor: ‘s nachts op een rendiervel op een berg het poollicht zien. Ik ben zo blij dat ik dat magische licht heb mogen aanschouwen, twee keer zelfs. Op dat moment voelde ik alles van me af glijden, alle ellende van de afgelopen jaren. Dit moment pakken ze me nooit meer af.’

Huilen
Ook de zoons van Goya vonden de reis geweldig. Ze waren net als Goya jaren niet op vakantie geweest. ‘Ik zei steeds dat ze zonder me moesten gaan, met vrienden bijvoorbeeld, maar ze wilden niet. Zij hebben een deel van hun jeugd moeten inleveren door mijn ziekte en deze reis wilden zij ook heel graag. Ik ben blij dat ik dit met hen mee heb mogen maken. En Goya geniet nog steeds van de reis. ‘Nadat ik terugkwam, had ik meteen een aantal dingen te doen. Ik ‘moest’ weer van alles, ik had weer pijn. Als ik dan de foto’s pakte, was ik weer even terug in Lapland en kreeg ik weer energie. Want dit is wat ik volgend jaar weer wil. In Lapland kon ik eindelijk om alle ellende van de afgelopen jaren huilen. Uit het vooruitzicht volgend jaar weer te gaan, put ik heel veel kracht. Dezelfde reis, misschien een ander stadje maar wel in Lapland.’

Een doel
Goya beschouwt haar reis als een ode aan het onbekende donor. Een ode aan alle donoren eigenlijk. ‘Ik ben hem of haar zo dankbaar. Ik heb het altijd erg moeilijk gevonden dat ik mijn donor nooit persoonlijk heb kunnen bedanken.’ Mede daarom probeert ze met haar verhaal andere mensen te helpen. ‘Lotgenoten die ik tref in het inloophuis waar ik als vrijwilliger werk. Soms zijn het mensen die net de diagnose kanker hebben gekregen, of net voor een stamceltransplantatie staan. Ze denken vaak dat hun leven voorbij is. Maar je mag best nog een doel voor ogen hebben. Dat geeft je kracht. Kijk maar naar mij.’

Taheij

Bear’s Lodge
We begonnen met een bezoek aan Bear’s Lodge, een mooi gelegen Lodge aan de Pohtimolampi in Sinetta, op 30km afstand van Rovaniemi. Deze accommodatie is dit jaar nieuw in ons winter programma. De mensen die de Bear’s Lodge nog niet met eigen ogen gezien hadden waren onder de indruk! Stel je eens voor: midden in de Lapse bossen, geen geluidvervuiling waar wij in Nederland onbewust door gestoord worden, goede faciliteiten met mooie kamers en chalets, goede gastronomische verzorging en alle droomactiviteiten dichtbij. Dit moet in de winter wel een waar winterwonderland zijn! In de Lodge zelf waan je jezelf in een gasthuis, met de openhaard altijd brandend, sauna’s warm opgestookt en vriendelijke gastdames. Ook de verrassend luxe chalets aan de overzijde van het Pohtimo meertje zijn een aanrader. Na een verrukkelijke maaltijd van pasta met rendiervlees, heerlijke sandwiches en een bosbessentaart als toetje, vertrokken we naar onze volgende bestemming: Salla!

Salla
Salla is één van de oudste en meest populaire bestemmingen van Voigt Travel. De inwoners van Salla zijn gedurende de afgelopen 20 jaar onze vrienden geworden. Tezamen verzinnen we nieuwe activiteiten en proberen we het gebied nog beter te ontwikkelen, zowel voor de zomer als de winter. Nederlanders waarderen de gastvrijheid van de ‘Sallanezen’ en de kwalitatief goede excursies. Vele jaren geleden was de zomer het meest populair bij de Nederlandse reiziger, nu is dat de winter. Wij hebben in twee dagen mogen ervaren wat voor geweldige bestemming dit ook in de zomer is! Onder leiding van de bij Nederlanders ondertussen wereldberoemde gids Upi hebben we mogen kanoën tot (ok, ook net over, please don’t tell Vladimir) de Russische grens op het Otkamo meer en zijn de rendieren in ons bijzijn gevoerd. Onvergetelijke gebeurtenissen in een ongerepte wildernis. Het gebied leent zich er overigens ook prima voor om te gaan fietsen of heerlijk te gaan wandelen.

Salla biedt meer dan alleen outdoor-activiteiten. We hebben het museum in Salla bezocht. Salla heeft namelijk een rijke geschiedenis. Na de tweede wereldoorlog is 1/5e van Finland definitief door de Russen ingelijfd en is nooit meer teruggenomen door de Finnen. Zo ook het ‘oude Salla’. Inwoners van het oude Salla zijn gevlucht naar de regio waar nu het huidige Salla zich bevindt. U kunt zich voorstellen wat voor familiedrama’s zich hier hebben afgespeeld. Ooit was Oud Salla het populairste skigebied van Finland. Het museum van Salla biedt een unieke mogelijkheid om meer van deze indrukwekkende geschiedenis te weten te komen.

Op de vrijdagavond werden we door onze vrienden in Salla in het Kiella restaurant getrakteerd op een overheerlijk diner. Dit restaurant, met enkele awards gewaardeerd, is bij een verblijf in Salla een absolute aanrader! We hebben twee nachten overnacht in de zeer comfortabele Salla Tunturitahti bungalows.

Oulanka National Park
Na in de ochtend een rondje om de Sallatunturi gemountainbiked te hebben, vertrokken we naar het Oulanka National Park. Dit park in Oost-Lapland, even ten noorden van Ruka, wordt door velen gezien als het mooiste Nationaal Park van Finland.

Oulanka is ook een naam voor de rivier die door het park stroomt en via het reusachtige en diepe meer Paanajarvi uitmondt in de Witte Zee. Oulanka National Park staat bekend om de fameuze berenroute. We hebben erg genoten van de korte versie van de berenroute, die ons een rijke vegetatie in planten en verschillende diersoorten toonde. U treft hier met enig geluk de wolf, lynx, poolkat, wezel, hermelijn, veelvraat of bruine beer aan. Uiteraard ontbreken de rendieren en elanden niet. Rivieren zitten vol met zalm en vele bijzondere vogelsoorten nestelen in dit gebied. Het is mogelijk om hier prachtige hiking en rafting tochten te maken over, bijvoorbeeld, de Myllykoski en Jyravanjari met hun stroomversnellingen, maar ook tot absolute mentale rust te komen door (eventueel onder begeleiding) te gaan mediteren in het bos aan de rand van een rivier. Om geïnteresseerde reizigers een overnachting op een unieke locatie te garanderen, hebben wij enkele mooie bungalows bezocht. Het Oulanka National Park is een absolute aanrader voor uw reis naar Finland en het hoge noorden!

Ollila
Aan het begin van de avond zijn we doorgereden naar Ollila, welke enkele van onze vaste reizigers zullen herkennen van de Sneeuwavonturenweek Ollila. Deze prachtlocatie heeft meer te bieden dan alleen winteractiviteiten. We zijn gaan vissen met een professionele visser op het nabijgelegen meer. 3 grote tonnen vol Muikku zijn uit het water gevist! Gastheer Tuomo biedt zijn bezoekers naast het vissen verschillende activiteiten aan, zoals een bijna gegarandeerd succesvolle zoektocht naar elanden en beren. Een bungalow met sauna, een steiger en roeiboot zijn voor enkele dagen het privé eigendom van de bezoeker.

Ruka
Wat is de omgeving Ruka-Kuusamo prachtig. ’s Avonds zijn we gaan overnachten in Rukan Sallonki. Een luxe bungalow, gebouwd van Kelo boomstammen met een luxe keuken, comfortabele woonkamer en uiteraard een sauna. Aan het einde van de avond zijn we een rooksauna midden in het park gaan opzoeken. Heerlijke sauna, een biertje, een gegrilled worstje en een verkwikkende dip in het water geeft de mens energie!

De volgende ochtend stond er voor de liefhebbers iets erg leuks op het programma: ieder in een buggy, rijdend van Ruka naar Iisakki Village. Iisakki Village is een replica van het dorpje Paanajarvi, een dorpje dat evenals Salla na de winteroorlog werd ingenomen door de Russen. In de winter bieden we de prachtige Papin Talo (het priesterhuis) al aan in bijvoorbeeld het Sneeuwavonturenweek Ruka, maar ook de zomer heeft hier veel te bieden. Kijk naar onderstaande video wat voor prachtig uitzicht de Papin Talo in de zomer heeft.

Deze studiereis heeft ons weer aangetoond wat voor unieke bestemming Fins Lapland in de zomer is.
Wilt u wat toevoegen aan dit verslag? Laat dan gerust een reactie achter!

Hei Hei
Voigt Travel