Voigt Travel blog

Voor een beetje avonturiers is Lapland natuurlijk een uitdaging. Dat vonden wij tenminste, twee vriendinnen die helemaal gek zijn op Scandinavië. We wilden graag eens op een sneeuwscooter rijden en op de huskyslee, maar ook gewoon voor de rust en de natuur. En we wilden graag meer weten van de Lapse cultuur, vandaar dat we kozen voor de Sneeuwavonturenweek Lemmenjoki, heel noordelijk, daar waar nog echte Lappen wonen. Nou die rust hebben we gekregen hoor! Wat een ruimte daar en die stilte, dat is echt niet te geloven.

Het Hotel Korpikartano ligt aan een heel groot meer. Het hotel zelf was vroeger een soort koststchool voor Samikinderen. Zij bleven hier een deel van het jaar om les te krijgen en daarna trokken ze weer weg. Het gebouw heeft nog wel iets van de sfeer van vroeger maar het is verder heel modern. De kamers zijn ruim en knus ingericht. Wat wij echt een voordeel vonden was dat er maar een kleine groep mensen verblijft. Daardoor maak je makkelijk contact. Nee, wij kunnen het iedereen aanraden die op zoek is naar een ‘niet doorsnee vakantie’! Voigt bedankt!

Lena en Denise, 40 en 41 jaar, Eibergen

“Kerstmis is voor ons het belangrijkste feest van het jaar, en niet alleen omdat de Kerstman hier toevallig dichtbij woont”, lacht Helena, de gastvrouw van Saija Lodge. “Het is het feest van het licht, want na een lange periode van duisternis worden de dagen weer langer. We prijzen ons gelukkig en dat vieren we door ons te omringen met familie en vrienden. Daarbij vinden we het belangrijk dat oude tradities in ere worden gehouden”.

Voor Helena en Asko Karppinen, gastvrouw en gastheer van Saija Inn, de Finse lodge in de bossen van zuidelijk Lapland, betekent dat dat zij Kerst vieren samen met hun buitenlandse gasten. “We beschouwen hen als onze familie”, verklaart Asko, die verrassend goed Engels spreekt. Met zijn baard, leren broek en wollen vest voldoet hij helemaal aan het beeld dat ik heb van de zwijgzame Finse lumberjacks die ik ken uit oude films. Zo gek is die associatie helemaal niet blijkt. “Jokijärvi is de plek waar de bekende Finse schrijver Kalle Päätalo zijn romans schreef over het keiharde bestaan van de houthakkers en boeren in deze streek”, zegt Asko. “Deze boerderij maar ook de omgeving, ademt nog die sfeer.” Zo zittend bij het haardvuur, met zelfgemaakt moutbier en de geur van de ovenschotels uit de keuken van Helena, lijkt me dat bestaan nog helemaal niet zo onaantrekkelijk!

Aan het einde van de week weet ik beter. Ik ben schromelijk verwend door mijn gastheer en gastvrouw. Een weekje op Saija Inn is bijna hetzelfde als de hoofdrol spelen in een streekroman maar dan zonder al dat harde werken! Als de horizon oranjerood kleurt en je de rendieren aan de bosrand ziet lopen dan lijkt het leven zo vredig en mooi, daar kan geen kerstgedachte tegenop.

Bedankt Helena en Asko, dat ik voor even familie mocht zijn.

Voigt Travel

Naar Saija Inn

Ollila ligt in een uitgestrekt natuurgebied, ingeklemd tussen de waterwegen van twee grote meren en omgeven door langlauf- en sneeuwscooterroutes. Het gehucht zelf is nog altijd bewoond door plaatselijke vissers. U bent daarom niet alleen te gast bij gastheer Tuomo en gastvrouw Marjo, maar ook bij de plaatselijke bevolking! De houten bungalows van Ollila liggen ver uit elkaar, aan de oever van het meer. Hier ervaart u het echte ‘middle of nowhere’ gevoel in Lapland.

Bekijk hier een sfeerimpressie van een onvergetelijke sneeuwavontuur in het Lapse dorp Ollila!
Sneeuwavonturenweek Ollila

Het is nog aardedonker als de wekker gaat. Verschrikt grijp ik naar mijn mobiel op het nachtkastje en zet ‘m af. Had ik dat volume echt zo hoog gezet? Met bonzend hart leun ik terug in de kussens. Ik tuur met wijd open ogen de duisternis van mijn kamer in en probeer iets te onderscheiden. Zelfs aan de kant van het raam zie ik niets oplichten. En dan die stilte… Alsof iemand een wollen deken over de wereld heeft gelegd.

Zes uur in de ochtend in Fins Lapland. Wakker worden in de woonboerderij Isokenkäisten Klubi, in de wildernis van Kuntivaara. Net onder de Poolcirkel, op slechts twee kilometer van de Russische grens. Wat een verschil met mijn woning in Amsterdam ?s morgens! Daar wordt ik gewekt door de auto?s en de tram op de Middenweg, de bovenbuurvrouw die haar klemmende slaapkamerraam met geweld open duwt en de buurman buiten die hoestend zijn eerste sigaret van die dag rookt.

Ik moet dit gelukzalige moment even vasthouden. Ik concentreer me op de geur van hout en haardvuur die in de kamer hangt. De geur van heimwee. Eenmaal thuis blijft deze nog een paar dagen in mijn jas hangen en dan wordt ze verdreven door het Nederlandse klimaat… Nee, niet aan denken nu, terug naar hier, ik ben in Lapland! Het is begin oktober en er ligt al een paar centimeter sneeuw. Ik kruip weer dieper onder de warme dekens. Mijn huid voelt heerlijk zacht en mijn lichaam is loom en ontspannen, ondanks de korte nachtrust. Komt allemaal door de sauna natuurlijk. En wat voor een! Een traditionele rooksauna met een veranda, met bossen berkentakken aan de muur en kleine lantaarns met kaarslicht, midden tussen de berkenbomen en uitzicht op een groot meer. Het tafereel van gisterenavond verschijnt weer op mijn netvlies. Die pikzwarte hemel, de sterren, het maanlicht op het meer en ik, op wollen sokken over het besneeuwde pad naar beneden, naar de steiger aan het water. De damp slaat van mijn oververhitte lichaam. Er ligt al een dun laagje ijs op het water. Ik daal het trapje af, haal nog een keer diep adem en zak bruusk het water in.

Het maakt niet uit, op vakantie of onderweg voor mijn werk, zomer of winter, in Finland overvalt me steeds weer datzelfde gevoel, een van totale ontspanning. Geen stress, niks te hoeven, behalve me te laten koesteren door de overweldigende natuur en omarmd te worden door rust en ruimte. De zuivere lucht maakt mijn hoofd leeg en verkwikt. Langzaam verlies ik mijn bovenste huidlaag, met files en uitlaatgassen in de poriën, littekens van het moeten en vlekken van de haast. Met een opgeladen batterij en een babyzacht velletje keer ik terug. Ik heb de leukste baan van de wereld!

Désirée Peters
Voigt Travel

Klik hier voor de reis naar Isokenkaisten Klubi.

Onze medewerkers kennen Lapland als hun broekzak. Enkelen zijn al decennia lang bekend met Fins Lapland. Elk jaar maken we een ‘inkooptrip’ en bekijken dan de huidige accommodaties, en speuren rond naar nieuwe juweeltjes. Nabij Rovaniemi viel ons oog op een authentieke lodge, een pracht locatie. We waren het er unaniem over eens: deze unieke authentieke lodge en bijbehorende chalets nabij Rovaniemi móesten er bij!

Bij de Bear’s Lodge zult u het echte Lapland gevoel – midden in de ongerepte wildernis – ervaren. Alleen bomen, sneeuw, een bevroren meertje, en een paar voorbij sjokkende rendieren. Deze unieke belevenis, in combinatie met de gastvrijheid van de eigenaars en de goede excursies, kunnen wij u niet onthouden.

Laat u ons weten hoe u het verblijf in Bear’s Lodge hebt ervaren?

Voigt Travel

Hotel Korpikartano aan het Menesjärvi meer tipt een heerlijke outdoor snack voor onderweg:

Reindeer herder’s tortilla
Neem een tortilla of een ander plat brood, smeer er wat cream cheese met verse tuinkruiden en knoflook over. Daarop gaat gerookt rendierfilet in dunne plakjes. Rol de tortilla op of vouw het brood dicht, verpak het in (vetvrij) papier en je kunt op weg!  Eet het onderweg met lekkere koffie/thee/cacao uit de blackpot!

Variatie: maak een heerlijke visserstortilla door de rendierfilet te vervangen door gerookte zalm.